Chrzciny

Bardzo dziękuję wszystkim zaglądającym. Wasza obecność bardzo dużo dla mnie znaczy.
Tym razem karteczka na pamiątkę Chrztu Świętego. Pastelowa, subtelna. Kolejny raz przekonuję się,
jak bardzo lubię niebieski kolor.

Miłego weekendu!

Pudełeczko na 18 urodziny

Zaczął się rok, w którym próg dorosłości zaczynają przekraczać rówieśnicy mojej najstarszej córki. Tak, moja Gabka w tym roku skończy 18 lat. Trudno mi w to uwierzyć? Troszkę tak, bo choć wydarzyło sie w tym czasie tak wiele, to przecież jakby wczoraj stawiała pierwsze kroki :)
Oto pudełeczko, z najlepszymi życzeniami, dla przyjaciółki Gabrysi.

Miłego wieczoru!

Święto Babci i Dziadka

Dni stycznia szybko umykają. Nim się obejrzeliśmy nadeszły te cudowne dni: Dzień Babci i Dzień Dziadka.

Ja wychowywałam się z dala od moich Babć i Dziadków. Czy mi z tym źle? Nie wiem, nie umiem wyobrazić sobie, jakby wyglądało moje życie, gdyby dziadkowie mieszkali bliżej. Ale patrząc na relacje moich Rodziców z wnukami, na moje dzieci, które z wypiekami na twarzy kolorują laurki dla Babci i Dziadka i jak najmłodsze, jeszcze nieporadnie piszą "Kocham Was", myślę sobie, że to są uczucia, które trudno wyrazić słowami.
Niech więc Babcie i Dziadkowie żyją w zdrowiu sto lat, albo dłużej, niech będą dla wnuków najlepszymi powiernikami i przyjaciółmi, niech je rozpieszczaja na ile starczy Im sił.

Pozdrawiam cieplutko!

Karteczka

Bardzo serdecznie witam na moim blogu nowe obserwatorki :)
Kamila to koleżanka mojej Karoliny. Papiery i napisy wybierała Karolinka, całą resztą zajęłam się ja. A oto nasze wspólne dzieło :)

Zdjęcia robiłam wieczorem, mam wrażenie, że kolory są nieco przekłamane. Dziś rano karteczka powędrowała z Karolinką do szkoły.

Miłego dnia!

Moje miasteczko

Dziś chcę pokazać Wam fragment mojego miasteczka. Muszę przyznać, że osoby odpowiedzialne za rozwój i nowe inwestycje spisują się świetnie. W naszym niewielkim mieście ciągle coś się dzieje. Jakiś czas temu powstał port. W ostatnim czasie została zagospodarowana skarpa nad portem.

Jest kilka drózek, po których można pospacerować. Kiedy poczujemy się zmęczeni, możemy odpocząć na jednej z licznych ławeczek. Dla dzieci powstał plac zabaw.

Kiedyś w naszym miasteczku był most, niestety został rozebrany, a obecnie na pozostałych po nim filarach, zbudowana została promenada.

Brama wejściowa została wykonana na wzór tej na starym moście.

 Z promenady widać skarpę nad portem i plac zabaw.

 Widok na Odrę, odnogę rzeki i port.

A tutaj zejście na wały i nasz dalszy spacer.

Pogoda dziś dopisała, choć było chłodno, pięknie świeciło słońce. Tylko ten śnieg nieco mnie zaskoczył.
W ubiegłym tygodniu spacerując z chłopcami (a wychodzimy na spacer codziennie, no chyba, że pogoda jest już bardzo niemiła), miałam wrażenie, że w powietrzu dało się wyczuć pierwsze zapachy wiosny:) Pokusiłam się nawet o przegląd nasion na nowy sezon ogródkowy. A teraz ten śnieg i w prognozach mróz... No ale to przecież jeszcze zima :)

Teraz nadrabiam zaległości. Jeszcze przed świętami pochwaliłam sie Wam moim zestawem zazdrostkowo-zasłonkowym. Miałam nadzieję, że uda mi się "obszyć" do świąt pozostałe okna od południowej strony.
I udało się. Tym razem zdjęcia od strony ogrodu, czyli jak moje "dzieła" widzą sąsiedzi ;)

Wspaniałych najbliższych dni!

Podziękowania

Nowy rok rozpoczynam od podziękowań. Karteczkę wręczyliśmy dziś na wizycie kontrolnej Panu Doktorowi, który opiekuje się naszym Franiem praktycznie od urodzenia.



Zacznę od początku. Franiu urodził się z wadą wrodzoną układu moczowego. W szpitalu dostaliśmy skierowanie do chirurga. Właściwie powinnam zaraz po powrocie do domu zadzwonić do najbliższej poradni, jednak nie mogłam się zmobilizować. Też tak czasem macie? Rozum podpowiada, że powinnam coś uczynić, teraz, a intuicja dyskretnie odsuwa mnie od realizacji? Na wizycie kontrolnej w domu pojawiła sie położna środowiskowa. Obejrzała Frania, zrobiła notatki, porozmawiałyśmy o moim stanie zdrowia i właściwie to był koniec. Na odchodnym zapytała, czy już dzwoniłam do poradni i kiedy dowiedziała się, że nie, podała mi numer telefonu lekarza. Okazało sie, że polecany przez nią doktor leczył jej córeczkę. Zaraz po wyjściu położnej chwyciłam za telefon i umówiłam sie na wizytę. Tak zaczęła się nasza przygoda z tym niesamowitym Lekarzem. Franiu jest już po dwóch zabiegach. Pierwszy odbył się jesienią 2010 roku, drugi 27 grudnia 2011 roku. W związku z ostatnim zabiegiem dziś mieliśmy wizytę kontrolną.

Czemu mnie zachwyca? Bo to prawdziwy Lekarz z powołania, dla którego praca z małymi pacjentami to pasja. Tak to wygląda. Mamy za soba kilka wizyt w przychodni i dwa zabiegi na Oddziale Jednego Dnia. Pan Doktor zawsze jest uśmiechnięty, na oddziale przez cały czas, między kolejnymi zabiegami, przechadza sie wokół pacjentów, rozmawia, wyjaśnia, odpowiada na pytania i tak zwyczajnie jest :) Dotyczy to również wszystkich osób pracujacych na oddziale, są dla pacjentów i rodziców. No właśnie, rodzice są na oddziale mile widziani! Tak ostatnio zastanawiałam się, czy w umowie o pracę nie mają wytłuszczonego obowiązkowego, szczerego, podkreślam, szczerego uśmiechu  :) Efekt - uspokojeni, wyczerpująco informowani rodzice, są bardziej skupieni na "dopieszczaniu" dzieci. No i jeszcze jedna rzecz, dzieci po zabiegu nie są wybudzane na sali operacyjnej, ale przynoszone śpiące do swoich łóżek. Pierwszymi osobami, które widzą po przebudzeniu są rodzice. Bajka? Dla mnie wciąż tak, choć jak najbardziej realna!

Nie mam zbyt wielkiego kontaktu ze szpitalami, ale moje wspomnienia, choćby tylko z moich wizyt w związku z narodzinami dzieci, wzbudzają mieszane uczucia. Po narodzinach Frania, pielęgniarka z oddziału noworodków była zdziwiona, że tak bardzo zależy mi na karmieniu piersią, inna przyznała, że jest zdziwiona, że jestem zadbana i ładnie wyglądam, bo piąte dziecko..., to przecież patologia.

Dlatego jestem niewymownie wdzięczna Położnej za numer telefonu i Lekarzowi Frania. Bo każda wizyta przyczynia sie poprawy zdrowia Frania, a mnie daje ogromny zastrzyk pozytywnej energi i wiary w ludzi.

I w związku z wdzięcznością powstała  skromna, delikatna karteczka, bo rękodzieło, to moja pasja:)

Dodam tylko, że nasze wizyty i zabiegi są finansowane z NFZ.

Samych miłych chwil!