Wianek miłośniczki wina :)

Pomysł na taki właśnie wianek wpadł mi do głowy już jakiś czas temu. Cieszę się, że nareszcie udało mi się go zrealizować.

Wianek znalazł swoje miejsce na bocznej ściance kuchennego słupka.
Przy okazji zajęłam się kalendarzem, który orginalnie miał na tekturce fotografię gór. Kupowałam kalendarz z myślą, że go przerobię, nie spodziewałam sie tylko, że upłyną prawie trzy miesiące... ;)

Miłego sobotniego wieczoru!

Domowe musli z jogurtem

Dziś przygotowałam porcję musli. Jest zdrowe, chrupiące i moje dzieci je uwielbiają :)

Przepis zapisałam sobie z programu telewizyjnego M. Stewart kilka lat temu.

Domowe Musli

4 szkl. płatków owsianych

1 szkl. grubo siekanych migdałów

1/4 szkl. zarodków pszenicy

1/4 szkl. łuskanego słonecznika

1/4 szkl. siemienia lnianego

1 łyżeczka mielonego cynamonu

1/4 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej

1/3 szkl. oleju rzepakowego

1/2 szkl. miodu

Wszystkie składniki dobrze mieszamy ( ja mieszam ręcznie w dużej misce).
Przygotowaną mieszankę wysypujemy na dwie blachy wyłożone pergaminem. Pieczemy 25 minut w temp.150*C. Kiedy mieszanka ostygnie, łamiemy ją do pojemnika. Następnie możemy dodać :

1/2 szkl rodzynek, żurawiny lub innych suszonych owoców

1/2 szkl. wiórków kokosowych

1 tabl. pokruszonej gorzkiej czekolady.

Przepis jest na tyle elastyczny, że właściwie chodzi tylko o zachowanie proporcji między składnikami sypkimi, a olejem i miodem, żeby musli było chrupiące. Możemy dodawać dowolne, ulubione składniki. Czasami zamiast czekolady dosypuję kakao holenderskie, wykorzystuję różne rodzaje orzechów i owoców suszonych. Najważniejsze jest to, że wiem co jem :)

Do musli i nie tylko, przygotowuję domowy jogurt. Mleko 3,2% podgrzewam do temperatury ok.40*C

i dokładnie mieszam z kubkiem (150-200ml) jogurtu naturalnego (może być np.Activia). Zostawiam w temp. pokojowej i następnego dnia mam gotowy jogurt dla całej rodziny.

A na deser kolejny mieszkaniec mojego podwórka, kocica zwana przez dzieci Kitką. Mamy jeszcze dwa koty i kilka kotów wędrownych, które chętnie odwiedzają nasz ogród ;)

Miłego czwartku!

Kolejne jajo i troszkę recyklingu

Popełniłam kolejne jajo. Tym razem postanowiłam przypinać wstążeczki odwrotnie niż poprzednio. Teraz jajo jest bardziej "zadziorne" i chyba nieco przypomina mi karczocha ;).

Teraz o recyklingu :) Kiedyś, jako dziecko, wynosiłam śmieci do jednego kubła, niezależnie od tego, co znalazło się w wiaderku. W momencie, kiedy zamieszkałam w domku zaczęła się segregacja na śmieci do wyrzucenia i na odpadki organiczne na kompost. Teraz prowadzimy prawdziwą przydomową sortownię ;) Wstępnie dzielimy śmieci na papier, odpadki organiczne i resztę, do dalszej segregacji. Na podwórku mamy pojemnik na plastikowe butelki, osobno gromadzimy folię, puszki, metal, szkło i baterie. Trochę z tym zabawy, ale wciągnęliśmy w tą pracę dzieci. My, dorośli, musieliśmy się tego nauczyć. Moje dzieci przyjęły to jako rzecz normalną. W kuchni mam w wysokiej szufladzie 3 pojemniki do wstępnej segregacji. Kiedy Franiu był jeszcze mały, otwierał szufladę i trzymając wysoko w rączce przedmiot do wyrzucenia pytał, gdzie ma go wrzucić.
W naszej miejscowości w kilku miejscach postawione zostały pojemniki do segregowania na plastik, szkło i papier. Osobiście widziałam, jak specjalna śmieciara, z miejscami na konkretny rodzaj śmieci, zabierała zawartość pojemników. Przykre było tylko to, że ludzie tego nie szanowali, wrzucając do pojemników domowe śmieci bez segregacji!
Teraz o troszkę innym sposobie recyklingu. Gabrysia, moja najstarsza córka, wykonała takiego oto misia.

A jaki związek z powtórnym wykorzystaniem? Otóż misiu powstał z rękawiczki, która utraciła bezpowrotnie swoją bliżniaczą siostrę. A sposób wykonania, choć w wersji pierwotnej jest to wiewiórka ;) , znajdziecie TU.
A dziś na kolację zaserwowałam mojej rodzince świetną sałatkę. Przepis znalazłam dziś, w trakcie przygotowywania obiadu, u Kamili, na jej blogu Floralne Przeobrażenia. Zamiast rzeżuchy, którą dopiero wysiałam, dodałam szczypiorek. Polecam!

Miłego środowego wieczoru!

Jestem z miasta...

Od dłuższego już czasu mieszkam w małym miasteczku. Ale od urodzenia  mieszkałam w bloku, w średniej wielkości mieście. W wieku lat 18-tu ,wraz z rodzicami, zamieszkałam w wybudowanym przez nich, a właściwie nas, domu. Pracowałam fizycznie przy budowie :-)
I zaczęły się moje marzenia o wiejskim życiu. Kiedy z moim obecnym mężem, jeszcze jako para narzeczonych, planowaliśmy swoją przyszłość, pojawiał się mały domek w wiejskim klimacie. Choć wówczas perspektywa prowadzenia typowego wiejskiego gospodarstwa, mnie, dziewczynę z miasta, nieco przerastała :-).
Zamieszkaliśmy więc w małym domku (który pierwotnie miał być pomieszczeniem gospodarczym), z widokiem na łąki, pola, las. Nieopodal wał przeciwpowodziowy, a za nim Odra. Jedynym zwierzęciem na podwórku był pies.
Nasz mały domek, w miarę upływu czasu i powiększania się rodziny, zaczął przechodzić kolejne metamorfozy. Teraz jesteśmy w trakcie remontu i w planach mamy kolejne zmiany :-) Ale o tym innym razem.
Po paru latach wybudowaliśmy stajnię, w której zamieszkały koń Czesław i kuc Wacek.

Zwierzętami zajmuje się mój Teściu, bo posiadanie konia było zawsze jego marzeniem. Mieszka w centrum naszego miasteczka i ma zbyt małą działkę, żeby mogły tam zamieszkać zwierzęta. Hoduje też króliki, a w tym roku planujemy założyć kurnik. Kury i swojskie jajka, to od jakiegoś czasu moje marzenie. Kiedy byłam młodsza, nawet nie chciałam słyszeć o takim pomyśle. Widać czas robi swoje, dodaje zmarszczek, rzuca siwizną, ale na szczęście, czasami też, dokłada rozumu :-)
Do zagospodarowania mam też sporo ziemi wokoło samego domu. Sporo jest już zrobione, ale jeszcze więcej przede mną. Dopiero od ubiegłego roku zajęłam się porządkowaniem i organizacją ogrodu. Wcześniej z różnych przyczyn zwyczajnie miałam za mało czasu. W miarę jak prace będą przybierać wymierne kształty, będę się chwalić efektami :-) Zapał i plany mam ogromne, tylko czy starczy sił? Ogród, to przecież ciągłe zajęcie przez większość roku. A tymczasem chodzę, zaglądam w każdy kąt i planuję, co jest do zrobienia.
A w ogrodzie już się dzieje, szczególnie chwasty próbują zawładnąć jak największą przestrzenią i już zaczęły swój wyścig :-)
Pokazał się szczypior czosnku zasadzonego jesienią, nie ma to jak swojski czosnek! Do dziś korzystam jeszcze z zebranego w ubiegłym roku.

I pietruszka naciowa zaczyna się zielenić. Uwielbiam natkę!

Pojawiły się też liście żonkili, tulipanów i kwiaty krokusów.

Nadal trwa przepychanka zimy i wiosny. No i mój kręgosłup nieco mnie ogranicza. Spaceruję więc po ogrodzie, ale równie często po blogach. Trafiłam na wspaniałe ciastka w kształcie różyczek. Postanowiłam, że upiekę je na szczególną okazję. Nie musiałam długo czekać, a i chęć wypróbowania przepisu była dość silna. Dziś na popołudniową kawę zapowiedziała się moja przyjaciółka i tak powstały ciasteczka.

Przepis znalazłam u USHII.
Moje nie wyglądają tak pięknie jak pierwowzór, ale smakują wybornie. Pewnie nie raz jeszcze je upiekę. Wymagają mało pracy, a efekt jest fantastyczny!

Miłego czwartku!

Jak wykonać wstążeczkowe jajo

Dziękuję za życzenia zdrowia, podziałało, czuję się znacznie lepiej :-)
Przygotowałam kurs wykonania jajka, mam nadzieję, że jest dość czytelny. To moje drugie jajo, a o tym jak się je wykonuje dowiedziałam się za pomocą przekazu ustnego. Trzeba pewnie kilku prób, aby dojść do wprawy :-). Moje jajo nie jest jeszcze doskonałe, ale będę próbowała dalej :-)

1. Do wykonania jaja przygotowałam:
- jajo styropianowe wys.10cm
- krótkie szpilki
- wstążki szer.2,5cm ( zużyłam prawie 5 m)
- nożyczki
- ew. żelazko

2. Wstążki pocięłam na kawałki długości 6,5cm

3. Na szczycie jajka przypięłam na krzyż dwa kawałki wstążki i na środku wpięłam tymczasowo szpilkę, żeby równo zacząć przypinanie kolejnych elementów



4. Zaginałam przygotowane kawałki wstążek i przypinałam w następujący sposób. Ponieważ wstążeczki atłaskowe są dość miękkie, spróbowałam je zaprasować, znacznie ułatwiło mi to pracę

5. I tak do samego dołu jajka. A teraz wyjaśnię, po co mi wystajace końce wstążek. Gdybym ucięła je krócej  wstążeczka przypięta byłyby tylko dwiema szpilkami, a tak przy przypinaniu kolejnego trójkąta złapałam szpileczkami poprzedni.

6. U samego dołu zawijałam jeszcze rogi trójkątów, bo kawałki były za szerokie.

7. I na koniec zakryłam kawałkami wstążek.

8. I jajo gotowe.

Miłej niedzieli!



Karteczka

Po pierwsze małe sprostowanie: wszystkie wytwory z poprzedniego posta powstały zanim zostałam "uziemiona", aż taka dobra nie jestem hi, hi ... :-)
Sprężyłam się i wykonałam karteczkę, bo choć czuję sie już znacznie lepiej, to ból nadal uniemożliwia normalne funkcjonowanie.
Przy okazji zrobiłam zdjęcia świeżutkim listkom, zachwycające...
I to słoneczko :-)

Miłego czwartowego wieczoru!